فرخ تمیمی - آغوش

 
 

 


       

مینای آرزو

من کیستم ؟ ترانه لبهای آرزو

 همچون صدف ، نشسته به دریای آرزو

 تلخ آب مرگ می خورم  و دم نمی زنم

 اندر هوای جرعه ی صهبای آرزو

 

مستان  به خواب ناز رفته اند و من

 بیدارم از شراره ی مینای  آرزو

شبها به یاد روی تو صد بوسه می زنم

 بر روی ماهتاب شب آرای آرزو

 

جز در سرای درد که دیگر حکایتی است

 چشم    منست  و جلوه دنیای آرزو

 در گلشن حیات که روییده  خار غم

ماییم و ما و سایه طوبای آرزو

 

 پنداشتم که خواهش دل را کرانه ایست

 اما کرانه کو و تمنای آرزو

 امروز خون دل خورم و زنده ام که باز

 دل بسته ام  به وعده فردای آرزو .

تهران . دی ماه 1333

 

 

 

 

 

 

 

  FarrokhTamimi.com ©2003-2008

 صفحه اول | فهرست | زندگی نامه | دفاتر شعر | دیگر آثار | English  

 Design by :AVAyeAZAD.com