فرخ تمیمی - از سرزمین آینه و سنگ

 
 

 


       

1

خاموش نشسته ای

 آغاز کن که کوه من

 پژواک  کلام تو را باز می آفریند :

 عشق ... عشق ... عشق

 و چون لب بگشایی

 مرمر از طنین کلامت می ترکد .

 

بگشای دو رود بلند بازو را

 که چون بگشایی

 جزیره ، آهنگ فرود خواهد کرد

و من پایابی  خواهم شد

 برای او  که می طلبد .

 

 هشیار  نیستم

 هشیار  نیستم

  که این فرود

 به فراز طلب می کشانَدم

 بگشای دو رود بلند بازو را

 بگشای که در کوشش  بی درنگ تو

 کشش بی رنگی منست .

 

 

 

 

 

 

  FarrokhTamimi.com ©2003-2008

 صفحه اول | فهرست | زندگی نامه | دفاتر شعر | دیگر آثار | English  

 Design by :AVAyeAZAD.com