فرخ تمیمی - از سرزمین آینه و سنگ

 
 

 


       

7

فنای من هستی دوباره ست

 و زندگی من دوپاره ست :

آن دم که آمدم و نبودم

 و آنگاه که می روم و هستم .

 پس من در تو زاده می شوم

 ای هسته ی هستی.

و تو را چون غباری ، می تکانم

 ای نیسته ی نیستی .

 

 وقتست که خاک ، هسته  را برُباید

 و ابر پلک بگشاید .

 

 

 

 

 

 

  FarrokhTamimi.com ©2003-2008

 صفحه اول | فهرست | زندگی نامه | دفاتر شعر | دیگر آثار | English  

 Design by :AVAyeAZAD.com