فرخ تمیمی - از سرزمین آینه و سنگ

 
 

 


       

مهتاب می دمد هنوز ....

 دیر آمدی اگر در شعرم

             اما هنوز

 آنجا می نشانمت که باید

 که من تو را می شنیدم

 رسا باد ! آوای آشنات

 که کلام تو ،

        تکرار ما بود .

 من که با نسیمی برخاستم

  در تو آویختم  تُرد نازکم ،

و با تو می رویم  و خون تو را می گویم .

 

باورم هست که سرنوشتی مقدرست

 و گریزی نیست

             اگرچه درها فراز .

بیاد دار

        که شبگیر می خوانَدت

 زان پیش که خون شب بر در گاه باشد

 دست بر گوش بگذار

  که مهتاب می دمد هنوز .

 

 

 

 

 

 

 

  FarrokhTamimi.com ©2003-2008

 صفحه اول | فهرست | زندگی نامه | دفاتر شعر | دیگر آثار | English  

 Design by :AVAyeAZAD.com