فرخ تمیمی - از سرزمین آینه و سنگ

 
 

 


       

در ارتفاع

 اگر من نبودم

 به کدام آه ، خم می شدی ؟

 و اگر تو نبودی

کدام نوازش ، سر انگشتانم را اشارت می آموخت ؟

 نظاره کن شعر گیاه را

 سبزینه ،

هستی است .

مرا به خورشید چشمانت

 متصاعد شو

 در آوند هات

 که در ارتفاع

چیزی تشنه است .

 

 

 

 

 

 

  FarrokhTamimi.com ©2003-2008

 صفحه اول | فهرست | زندگی نامه | دفاتر شعر | دیگر آثار | English  

 Design by :AVAyeAZAD.com