فرخ تمیمی - از سرزمین آینه و سنگ

 
 

 


       

پرواز 1

برای نصیب نصیبی

دستی فضای سبز پریدن را

 در پنجه اش فشرد

 و جوهر پَرِش

در استوانه ی سقوط ،

            فرو ریخت .

 خون پرنده ،

 آیینه شد .

 و آیینه

در بازتاب واژه ی پرواز

 تا دره های  حنجره ی خونبار

             جاری  است .

اینک پرنده ، اینک پر

 و آیینه شکسته ی پرواز

 وقتی که میله های قفس را

 از بَر می خواند ....

 

 

 

 

 

 

  FarrokhTamimi.com ©2003-2008

 صفحه اول | فهرست | زندگی نامه | دفاتر شعر | دیگر آثار | English  

 Design by :AVAyeAZAD.com