فرخ تمیمی - از سرزمین آینه و سنگ

 
 

 


       

مرز چل

 پس ، در آستان چل .

             ماندیم

ماندیم و تجربه کردیم

 بر پله ی چهل ،

         عشق

 سرشار از شکوه غریبی است .

در مرز چل است

 دل ، بی رقیب می ماند

 و روزی هزار بار

 نام تو را می خواند

 و عقل را

 هرگز مجال یک لحظه جلوه نیست .

 اینجا کلام عشق ،

                     دور از فریب    

 زیباترین شعر جهانست

 رود بلند شعر حافظ زندست

 دَر دست

 دُر دست

 باید کشید

 باید کشید .

 

 در مرز چل  ،

 من    

با عشق  درد پرور خو کردم

چله نشین شوکت دردم

بی داغ بوسه های تو ، سردم

 تا هر کجا و هر چه می آیم ،

                                 مَردم .

 

 در مرز چل

مرزی نمانده هیچ

 من پاک باختم

 با من بیا که پاک ببازی .

 اینجا

 حرف برنده نیست .

 هر کس  که پاک باخت

 تاج غرور عشق است و جوهر شعرست .

 

 اینجا کلام عشق

 دَر دست

 دُر دست

 باید کشید

 باید کشید .

 

 

 

 

 

 

  FarrokhTamimi.com ©2003-2008

 صفحه اول | فهرست | زندگی نامه | دفاتر شعر | دیگر آثار | English  

 Design by :AVAyeAZAD.com