فرخ تمیمی - از سرزمین آینه و سنگ

 
 

 


       

پیشانی شکفته ی ...

دشت بزرگ ،

 خورشید

 از مشرق بلند تو می تابد

 و گونه هات

 چون قله های  برفی مغرور

 زرین صبح را  به جلوه ی تابش می خوانَد

و موج موج زنبور های زرد :

        - این اجتماع کوشش و تدبیر -

 پرواز عاشقانه خود را

 تا دره های  مشرق آغاز می کنند .

 

ای حشمت طلایی  کندو

 با خانه های شش پر  زربفت

 در مجمع الجزایر شیرینی عسل ،

 با رهنورد دشت

 با تک سوار عاشق بی تاب

 اینک اشارتی ...

 

 صبح طلا شکفته دلاویز

 تا امتداد « تبّت » :

        - بام رفیع خاک -

تا جذبه های رفعت « کاتماندو »

 تا سرزمین آیه و ایمان

تا بی گزند معبد « دالایی لاما » ی پیر

              که

             قصه ی نبوت می گوید

هر چند

 این قصه را نهایت خود بی نهایتی است .

 

 رؤیای من

 ره می بَرَد

 تا مرزهای پاک تبسم

- رنگین کمان نقره و مرجان -

 ای کعبه ی اطاعت

 از مُهر مِهر

         پیشانی مرا

        نقشی بزن

        نقشی

یاد آور غرور و اطاعت

 و نکهت نهفته به شبگیر دشت را

 در زیر پوست

 در کوچه های تب زده ی خون

                                    نازل کن .

 

 بام رفیع :

پیشانی شکفته ی بانوی محتشم

 تا کعبه اطاعت

 زایر

 با پای پر توان

                خواهد راند

 و

              خواهد خواند 

 پیشانی شکفته ....

 

 

 

 

 

 

  FarrokhTamimi.com ©2003-2008

 صفحه اول | فهرست | زندگی نامه | دفاتر شعر | دیگر آثار | English  

 Design by :AVAyeAZAD.com