فرخ تمیمی - از سرزمین آینه و سنگ

 
 

 


       

 پندار

 پشت به خنکای ریگزار

آسمان مرا می نگرد

 و منقار ، در هوای پلکم که نمی جنبد .

 

 به تفأل می اندیشم

تیز پران ، ابرها را ، اگر به مشرق برانند ،

 کدام دست نوازش

 کدام آتشپا

 مرا به جمله ی بی تاب ماندگان رانَد ؟

 

 

 

 

 

 

 

  FarrokhTamimi.com ©2003-2008

 صفحه اول | فهرست | زندگی نامه | دفاتر شعر | دیگر آثار | English  

 Design by :AVAyeAZAD.com