فرخ تمیمی - دیدار

 
 

 


       

هسته

در کاوش عظیم نهایت ،

                    ماندیم

ماندیم و تجربه کردیم .

 در ارتفاع هسته

آغاز را به شک نسپردیم .

 آغاز  آن نهایت

 در بعد هسته گردش بودن داشت .

 و تو

        و تو

 در هاله ی شکسته چشمانت

در انحنای خط کبودی

 نابودی  غم آور یک مرد را

 - هم او که رفت -

 فریاد می زدی

و باد

    و باد

     ارواح سبز محتشمی را

با نفرتی بزرگ

در آشیان پلک کبودت کاشت

و آشیانه

روح پرندگان مسلول شهر شد

 و آن پرنده

 جفت  تو شد

        - هم او که رفت -

و تو

        و تو

 با میله های یک قفس بی در

 در چشم نیم خفته ی باد پیامبر

 بس چشمه ها گشودی  و در خود گریستی .

 

ما

از شعر وال ها

بی بهره مانده ایم

غواص ها

 بیگانه با گرامر آنها

 با پنجه های وحشی خون آلود

 کشتار شاعران دریا را

                                فریاد می زنند .

 افسوس

 از دود پیپ

        سیگار

                    باروت

هر صیقلی

 زنگار بسته سخت

 و روزگار

 بیمار جاودانه نسیانست .

 

 ای جست و جوی هستی

................... ای هستی

.................... ای هست

.................... ای هسته

در انجماد سبز گیاهی

 یک لحظه کشف کن

            - او را که .....-

او .....  نیست می شود

 او .......

ای جست و جوی نیستی

.................. ای نیستی

................... ای نیست

.................. ای نیسته

در کاوش عظیم نهایت

با من به تجربه برخیز.

 

 

 

 

 

 

 

  FarrokhTamimi.com ©2003-2008

 صفحه اول | فهرست | زندگی نامه | دفاتر شعر | دیگر آثار | English  

 Design by :AVAyeAZAD.com