فرخ تمیمی - دیدار

 
 

 


       

دیدار

تو

 از شکوه خیمه لیلا می آیی

تا در حریق واحه ی عاشق

گامی به درد بسپاری .

 بر خارها  رطوبت پای برهنه است

 از برکه های  بادیه پیغام می برد .

 

 زنگ کدام قافله  در بانگ پای توست

 کاین بی شکیب

درد سیاه را

 همچون حضور دوست

 در استخوان خسته ی خود ، بار می دهد .

 

 تکرار کن

        تکرار کن مرا

 تا شعر من رها شود از تنگنای نای .

 

 آوای تو بشارت آزادیست .

 و

 لالایی بلند مژگانت 

پلک مرا

 تا بی گزند  رخوت شبگیر می برد .

 

 تا

فصل بزرگ دیدن  و ماندن

 از مشرق حضور تو برتابد

 تکرار می کنم :

                    نام تو را .

تو

از شکوه خیمه لیلا می آیی.

بانوی من شکوه غریبت شکفته باد .

 

 

 

 

 

 

  FarrokhTamimi.com ©2003-2008

 صفحه اول | فهرست | زندگی نامه | دفاتر شعر | دیگر آثار | English  

 Design by :AVAyeAZAD.com