فرخ تمیمی - خسته از بیرنگی تکرار

 
 

 


       

نفرت

من ، جوهر کبود نفرت را

 در پنجه ام فشردم

 و هرگز منتظر  نماندم  که جوهر

 همچون  کلاغچه  فریاد بر کشد

 و شکست تیره ی پشتش

 روباه های  زیرک ذهنم را

 از خواب نیمروز برانگیزد .

از میله های خسته ی انگشتانم

 جوهر چکید :

            چک ... چک ... چک

 و تمام خشک کن های اداره

 خیسید  از مکیدن  آن جاری  کبود ،

 و منشی من که تنبل و زشت است

 پلک سفید چشمش  را  با آن کبود کرد .

 

 افسوس  مرز  نفرت من آشکار نیست

 من بارها

 با تیرهای چوبی انصاف

 و یاری  معشوقه ام :

            میم . کاف . ژ

مرز  کویر نفرت  را محدود کرده ام  اما همیشه دستی

 چوب نشان و یاری او را

             ربوده است .

شاید  اتاق یخ زده ی قلبی

 در انتظار معجزه ی گرم چوبهاست .

 

 افسوس  مرز نفرت من آشکار نیست .

 انبوه کار

        و زمزمه  کولر

 و بوی خشک کن خیس

 نیروی  جست و جو را در من

 شکسته است .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  FarrokhTamimi.com ©2003-2008

 صفحه اول | فهرست | زندگی نامه | دفاتر شعر | دیگر آثار | English  

 Design by :AVAyeAZAD.com