فرخ تمیمی - سرزمین پاک

 
 

 


       

..............

به :  باقر عالیخانی

هر نفس از رفته ها ، یادیست .

 با همه خاموش بودن ها

بر لب هر جمله ی ناگفته ، فریادیست .

دشت دستم مانده و ، رد سوار یاد

 با غبار آن شتابان ،

             آشنا هر خط این هموار .

 تا کران دشت :

- تا آنجا که شنزار نگاهم با افق پیوند می بندد -

 آسمان سربی اندوه و تنهاییست .

 

 بند تردیدی  سواران  را ز رفتن باز می دارد .

 

 من ز عصیانی - که در رگهای دستم می جهد -

             پرسم :

- با سواری ،

            سینه ی او تشنه ی فریاد .

 با سواری ،

            پای او آزاد

 در کدامین صبح آیا بشکنی دیوار این خاموش ؟

 

 

 

 

 

 

 

  FarrokhTamimi.com ©2003-2008

 صفحه اول | فهرست | زندگی نامه | دفاتر شعر | دیگر آثار | English  

 Design by :AVAyeAZAD.com