فرخ تمیمی - سرزمین پاک

 
 

 


       

قصه ساحل

نقش اندامش میان آب

 رنگ خواب آشنایی در نگاهم ریخت .

 ساق پایش همچو ماهی ، نرم

 زیر دستم آمد و بگریخت .

 

آن قدر در گوش او خواندم

 تا تهی شد خاطرم از شعر شورانگیز ،

 شوری بازوی او ماند و لبان من

گرمی مرداد ماند و سردی پرهیز .

 

چون  دو روح تشنه ، گرم عشق

 با غم هستی در افتادیم .

شام ، از ره می رسید و ما

 ماسه های خیس  را از تن تکان دادیم .

 

 

 

 

 

 

 

  FarrokhTamimi.com ©2003-2008

 صفحه اول | فهرست | زندگی نامه | دفاتر شعر | دیگر آثار | English  

 Design by :AVAyeAZAD.com