فرخ تمیمی - تازه ها

 
 

 


       

فال

 مرد  از کنار  کلبه  گذر کرد

 و دشنه ی  بلندش  را

 در ماهتاب شست

 مهتاب  سرد نیمه ی پاییز

  رنگ  رناس  حاشیه  جویبار شد

  دلخسته  بی شکیب  اما

 خونجوش  از انتقام

  با خویشتن  به زمزمه  می گفت :

 در نقش  فال  قهوه ، نه ، دیگر

  آن ناشناس ِ مسافر

مهمان نمی شود .

 هی. ها.  چه خوب

 « طوطی » زن عزیزم

 دیگر

 از طعنه های  مردم بدگوی  «رودبار»

 آسوده می شود .

اما

 سگهای  گلبه بان  ده بالا

  هشیارند

  هشیارتر

  از کدخدای  ساده دلِ ما .

 زنهار

 فردا که آفتاب  برآید.

 

 

 

 

 

 

  FarrokhTamimi.com ©2003-2008

 صفحه اول | فهرست | زندگی نامه | دفاتر شعر | دیگر آثار | English  

 Design by :AVAyeAZAD.com