فرخ تمیمی - تازه ها

 
 

 


       

پس شنبه

از خط  بازوانت  این  رودهای  پُر

 جاری بودن را آموختم

 ایثار  را پس  می شناسم ، اما

 چیزی  نمانده  تا که پاک  ببازم

  در روزگار  ما

 آنان  که درد را تنها  نقابی

بر چهره  کاشتند

 بر  عشق

 راهی  نیافتند

جایی که بوسه  راهگشای صلیب شد

  لب های  گرم تو

  ترجیع بند ناب  ریاضت  را لب پَر زد.

  کولاک های  حادثه پرور

 از پیش  ما گذشت  و ندیدیم

 سُکانبان، اما

این  پیر دیر و دریا

درژرف  رام  عمان

  ردّ  مطاف  را بویید .

ایا  کسوف  شنبه ی موعود

 پایید  آنچنان  که همه روز ِ آفتاب

 مهراب  ماند و مریم  عذرا

 تا قصه ی  قیامت  عیسا .

 

 

 

 

 

 

  FarrokhTamimi.com ©2003-2008

 صفحه اول | فهرست | زندگی نامه | دفاتر شعر | دیگر آثار | English  

 Design by :AVAyeAZAD.com