فرخ تمیمی - تازه ها

 
 

 


       

غمنامه

  شهر

 هنگامه ی  طاعون  پوست  می اندازد

 زنجره  در تابستان

  شیطان  و آدم  ، در برج  هاج  تنهابودن

  پشت  بر دیوار  جدایی

 تنهایی  با رنج

 بی تمنایی  از جهان

 تنها بودن  نیست        

  این  را تنها  خدای  می پیماید .

«شانیده و پریشیده»

 صفت خرام  «شیرین» بود

                             در ساز « باربد »

  بریده باد  سرپنجه ای  که آهنگ  مرگ  می بَرزد

  در پرده ی  مخالف  «خسرو».

  برج  تنهایی  را قفلی  بزن

  که  تمیمه ی  لحظه های  تفکر  خواهد شد

 هر چند  از روزن بادگیر

 بوی دست های آلوده ی  بازاریان

  سفره ی  سفید  سحوری  را بیالاید .

  در گنجه ی  شناسنامه های  غبار آلود

 خش خش  سرپنجه ی  موشی  بیدار می شود .

  در سال های  پیش رو

 باید  برخیزی  و  غمنامه ای  از باختن  ها

 با تجوید واخوانی

 شاید

 همسایه ای  که خود  را همسنگ  او  دوست  داری

از درز کرکره های  کشیده

 ترا  با  انگشت اشاره   بخواند که:

                            - ترا همسنگ  خویش   دوست دارم .

  در مدخل  نماز

 شک ، خود  بهانه ی  تذکره ست

  که پیشانی  بر آستان  تکرار  گذاری.

 تا  رامش  دوباره ی  شهر

 بهانه ای  باید  جُست .

 

 

 

 

 

 

  FarrokhTamimi.com ©2003-2008

 صفحه اول | فهرست | زندگی نامه | دفاتر شعر | دیگر آثار | English  

 Design by :AVAyeAZAD.com