فرخ تمیمی - تازه ها

 
 

 


       

بهارترین

منشور باد

 در دره های  خلوت  منجیل

 زیتون ُنان  خواب زمستانی

کوه  و گیا و رود را

با مژده ی  رسیدن  فروردین

 بیدار می کند

 تا آبشار  رنگین کمانی

بر گردن بلند  قله  بیاویزد

در بیستون ، شیرین

 رویای  عشق  را  دوباره  در خواب می رود

و فرهاد

  پیکار  رنج هستی  را بیدار می شود

  آبشخور  وحوش

  از نقره گون مهتاب

  لب پَر زنان

  قوچ بزرگ

  با طاقدیس  شاخ  بلندش

  این طاق های  نصرت  در موکب  بهار

 از سِحر ِ بوی  مادگی میش  جفت جوی

  سرمست  و بادپا

 از قله ها  به جلگه  سرازیر  می شود

 در روزگار ما

 دردا  بهار

 دیگر نمی پَرَد

 از دشت های  خلوت  رنگین

  تا شهرهای  دودی  غمگین

  گویی  که سنگ  و آهن  و سیمان

 در بسته اند

 بر حشمت  بهار

 فصل  بهار زنده ی  من ، اما

گل داده  در نسیم  نفسهای  پاک  دوست

بالندگی  عجین  شده  با آب و خاک و دوست

 فصل بلند  چشم  تو در چارفصل  سال

 در چشم  من بهارترین  فصل  زندگیست

  با تو یکی شدن

 آغاز  نوبهار خوش  جاودانگیست

 من با بهار چشم تو بیدار مانده ام

فصل  بلند  چشم  تو  سبز  و شکفته  باد .

 

 

 

 

 

 

  FarrokhTamimi.com ©2003-2008

 صفحه اول | فهرست | زندگی نامه | دفاتر شعر | دیگر آثار | English  

 Design by :AVAyeAZAD.com