حماسه

                                                            ... و یک نمونه

 هرگز نخوانده ام ،

 شعری ز شاهنامه ی فردوسی بزرگ

 گویاتر از حماسه ی خشم نگاه او

 کز پشت میله های گران ، قفل های سرد

 خواند ترانه ها ؛

 از صبح زندگی .

از شام بندگی .

هرگز ندیده ام ؛

 گلبرگ  لاله های لب چشمه سارها

 قرمز شود چو خون شهیدان ... ماه .

 هرگز به گوش خویش ،

 

 نشنیده ام که رعد خروشان به کوهسار

 باشد رسا ، چو بانگ دلاویز این شعار

 پیروز ....

هرگز نچیده ام ؛

 

از بوستان چهره ی معشوق ، بوسه ای

 شیرین تر از دو بوسه ی گرمی که پارسال

در گیر و دارمرگ بچیدم ز گونه ای ،

 از گونه ی رفیق عزیزم که تیر خورد !

 تهران . تابستان 1332