بی نشان

نفهمیدم که آن زن ،

چرا ننشسته بگریخت .

چرا آواز غم را

 به چنگ شعرم آویخت .

 

نفهمیدم چه کردیم

کجا بودیم ، کی دید .

 شبانگه بود یا روز

چه ها گفتم ، چه پرسید.

 

نفهمیدم که نامش

 چرا در خاطرم نیست ....

 چرا سوزد لبانم .

 چرا ؟

            از چیست ؟

                از چیست ؟

تهران . اردی بهشت ماه 1333