بهار

بهار

 

آدینه ی  شکفته ی  سیمابی
  ما را  نشانکی  نه از آن دوست
بر دست  چپ می گردم
 در «حیره»    
 دیوار باغی  و آن  پایین
  خاکی  ز گُل  شده عطر آگین.

خوبا ، چگونه  سرزده  می بیند
 سرشاخه ی  گلابی ، زردآلو
 آنسوترک ، بهار و شمال  گل آفرین .

ما  و  زیارت  لوح مهتابی.

  پیش  از سفر  چها که ندیدی
 ای عطر منتشر
  یاد آمدم  حکایت  تو  در بلخ
 تر گونه یی مرا و خونابی.

 

 

گورمن در موضعی باشد که هر بهاری
                         شمال بر من گل افشان می کند .
                                                                        خیام

از چهار مقاله عروضی