بی نشان

بی نشان

 

نفهمیدم که آن زن ،
چرا ننشسته بگریخت .
چرا آواز غم را
 به چنگ شعرم آویخت .

 

نفهمیدم چه کردیم
کجا بودیم ، کی دید .
 شبانگه بود یا روز
چه ها گفتم ، چه پرسید.

 

نفهمیدم که نامش
 چرا در خاطرم نیست ....
 چرا سوزد لبانم .
 چرا ؟
            از چیست ؟
                از چیست ؟

 

تهران . اردی بهشت ماه 1333