تاریخ مرگ

تاریخ مرگ

 

 من
 در کولبار زندگی تلخ
از رودها ، پیام پیوستن
 و ز بادها ، پیام بگسستن
 آوردم ارمغان
 در بی کران حشمت پندار
 در قله ی رفیع قلبم
 یک عمر
 تنها نشستن  با خویش
 آنجا
        در خون
            در آتش آموختم
 راز بزرگ بودن را
 آموختم چگونه بودن را
 آموختم چگونه بمیرم .
 آموختم 
با دست خویشتن بنویسم
 تاریخ مرگ زندگیم را .

 

افسوس  ای مخاطب دیرین
 در تنگ این قفس
بیدار نیستی
قلب تو
 در مشت های  بسته بیگانه می تپد
 بیدار نیستی که بگویم :
 باید کجا چگونه بمیری .