روزی که نیستی

روزی که نیستی

 

در چشم آسمان
زمین هنوز جوانی تنهاست
در ماه می نشیند، اما قلبش
در کهکشانها می کوبد .

روزی که نیستی
« ناهید »
شاید
تنهایی را
نشکیبد دیگر
و
با جوهر بنفش
یک سرخگُل بکوبد بر
بازوی زمین.