شکسته

شکسته

 

سر می کشد  ز کلبه ی  خاکستر
 این آتش
 این دود
 لب ریز  می شود
  جام  بنات النعش.

  در غربتی  که  تنهایی است
 وقتیکه  او دمید
 اندوه
 زهدانِ  سرنوشت جهانم  شد .

من در کدام سمت زمین باید
                         سقفی  برآورم
 هان 
 یاران        
 تیمارداران ؟
نور و هوای من 
 با من نزیست .

در شهر خوابگرد
 ناقوس  در عزای  که  می کوبد
 دنگ ......   
 زین  بانگ  نابجای  بدآهنگ
  گلدان شکست
 پژمرده شد کُلاله ی  مریم .
 بر  تکه های   بارْفَتَن   برق می زند 
 یک قطره  شبنم.