لطیف

لطیف

 

با خواهشم  نگفتم  هرگز
  وسواسی  هست
 اما
 به نامت
             تُردَک
 یا آنچه  ای لطیف
 می خوانندت
یادآور  معلم  بیمهری  بودی،  کاو
پاداش  بدمشقی  را ، گاهی
  یک شاخه ی  بنفشه  کف دستم  می کاشت
و  می سپُرد :
 آبش  بده  که  باز  نخشکد !