نگاه کولی

نگاه کولی

 

بن بست  کوچه های دستم
  با حرف های  پیرزن  کولی
 بیدار شد
 و روزگار کودکی  من  جوانه زد
بر  شاخ توت  باغ  همسایه .

 خط  افق  عقابی  را پَر داد
 و سایه  خرگوشی  از یونجه ها  گریخت
  پس  با اشاره ی  سبابه 
 پَر وا گشود
 رنگین  چتر بال  ملخ ها
 تا  سیلوی  بلند سیمانی.

 و سرنوشت 
در قصه های  مبهم کولی
  بوی خمیر سوخته  می داد .
 آنگاه ، بستم
  دستم   را که  انتظار  پیامی داشت
 و نگاه  زن
 بر قفل  و بر  قیچی  خشکید .