پندار

پندار

 

 پشت به خنکای ریگزار
آسمان مرا می نگرد
 و منقار ، در هوای پلکم که نمی جنبد .

 به تفأل می اندیشم
تیز پران ، ابرها را ، اگر به مشرق برانند ،
 کدام دست نوازش
 کدام آتشپا
 مرا به جمله ی بی تاب ماندگان رانَد ؟